Welkom bij FUS!

Actueel (bij FUS oktober 2011)

In 1970 werd het idee van ‘aspolol’ (aspirine en atenolol) voor het eerst geopperd door Richard Peto. In de jaren 90 van de vorige eeuw werden de eerste patenten aangevraagd voor diverse formuleringen van combinatiepillen. Pas in 2002 werd het concept van de cardiovasculaire polypil geïntroduceerd in de medische literatuur; wereldwijde aandacht voor het idee kwam door een publicatie in de ‘British Medical Journal’. De auteurs van die publicatie, Wald en Law, stelden een behandelstrategie voor met één pil die een vastgedoseerde combinatie moest bevatten van middelen met meerdere farmacologische werkingsmechanismen ter preventie van vaatlijden. In een populatie van 55-jarigen en ouder, zonder vaatziekten of diabetes mellitus, zou één pil met acetylsalicylzuur, een statine, 3 bloeddrukverlagende middelen en foliumzuur resulteren in een geschatte risicoreductie van 88% op cardiovasculaire aandoeningen en 80% op ischemisch cerebrovasculaire aandoeningen (tabel 1).

Het initiële concept van de polypil voor personen van 55 jaar en ouder is tot op heden niet toegepast in de praktijk. Een vastgedoseerde polypil zou mogelijk wel geïmplementeerd kunnen worden bij de behandeling van hoogrisicopatiënten.

De polypil zou gezien kunnen worden als een basistherapie, waarbij individuen met een hoog risico op hart- en vaatziekten een minimale standaardtherapie voorgeschreven krijgen met bewezen effecten op morbiditeit en mortaliteit. Titratie van de dosering is naar verwachting bij slechts een deel van de patiënten nodig. Het gebruik van acetylsalicylzuur, statinen en bloeddrukverlagers verlaagt onafhankelijk van andere behandelingen het risico op vaatlijden, ongeacht de uitgangswaarde van cholesterol en bloeddruk. Deze aanname lijkt ook te gelden voor hoogrisicopatiënten, ofschoon dit niet is bewezen in een trial.

Over de kosteneffectiviteit van het gecombineerde gebruik van acetylsalicylzuur, een statine, een bètablokker en een ACE-remmer voor secundaire preventie bestaat weinig discussie. Door de middelen in één enkele pil te verstrekken zijn er minder verpakkings-, uitgifte- en apotheekkosten dan bij gebruik van de afzonderlijke middelen. Daarnaast wordt in een polypil gebruik gemaakt van generieke middelen, waardoor de productiekosten laag zullen zijn. Kosteneffectiviteitsstudies van de toepassing van de polypil bij hoogrisicopopulaties zijn nog niet verricht, maar gezien de lage prijs zal de polypil naar verwachting kosteneffectiever zijn dan het gebruik van de afzonderlijke middelen. Lage medicatiekosten zijn overigens geen garantie voor kosteneffectiviteit. Of de polypil eveneens een besparing kan bieden in laboratoriumonderzoek en doktersbezoeken, dient nog onderzocht te worden.

R.J.Buitenhuis
Hoofdredacteur FUS